Artykuły z działu: Wykonawcy

Nie marzę o niczym innym niż to, co właśnie robię!

№ 108 (paŸdziernik 2013) Autor: Marcin Piosik Dział: Wykonawcy To jest pełna wersja artykułu!

Ibrahim Maalouf jest libańskim trębaczem młodego pokolenia. Obecnie mieszka we Francji. Znany z wielu interpretacji muzyki klasycznej (jest zdobywcą licznych nagród) i tej inspirowanej folklorem. Pochodzi z niezwykłej i muzykującej profesjonalnie rodziny (ojciec - trębacz, matka - pianistka). Artysta komponuje i aranżuje nowe utwory, rozpoznawalny dzięki swym niekonwencjonalnym połączeniom jazzu i muzyki świata oraz unikatowym technikom wydobywania dźwięku. W roku 2011 wydał płytę Diagnostic, a w 2012 zrealizował kolejny udany projekt muzyczny pt. "Wind". O miejscu trąbki w muzyce arabskiej, odnajdywaniu siebie i planach na przyszłość z Ibrahimem Maaloufem rozmawiał Marcin Piosik.

Czas dobrego wina...

№ 107 (sierpień 2013) Autor: Monika Koziołek Dział: Wykonawcy To jest pełna wersja artykułu!

"W 2012 roku byliśmy na "Mikołajkach Folkowych" w Lublinie. To dla mnie było ogromne zaskoczenie! Zaprezentowaliśmy się w okrojonym składzie. Powstał nowy repertuar. Czułam, ze mam coś do powiedzenia i chciałabym to powiedzieć. Udało się! Było to minimalistyczne i bardzo mi się to spodobało. Zarówno to jak zostaliśmy przyjęci, jak również jak to zabrzmiało. I wtedy powstał Lesja Folk - gramy w mniejszym składzie, może w otoczeniu mniejszej ilości dźwięków, ale otacza nas też więcej treści, tak jak tutaj - na Nowej Tradycji." Rozmowa z Lesja Folk, laureatami Konkursu Muzyki Folkowe Polskiego Radia "Nowa Tradycja" 2013. Z Lesją Szulc rozmawiała Monika Koziołek-Sulima

Susanna

№ 107 (sierpień 2013) Autor: Angela Gaber Dział: Wykonawcy To jest pełna wersja artykułu!

Susannę Jarą-Małecką poznałam kilkanaście lat temu, nie pamiętam jak i gdzie. Córka Marianny Jarej, jednej z moich pierwszych mentorek wokalnych, dzięki której odkryłam swoje korzenie i stało się dla mnie jasne, dlaczego ciągnie mnie do muzyki Wschodu. Zuzia współtworzyła pierwszy skład Widyma. W tym zespole rozumiałyśmy się bardzo dobrze, sporo nas łączyło, trochę dzieliło, ale najważniejsze, że nasza współpraca muzyczna układała się. Lubiłam odwiedzać Susannę. W tych wizytach było coś mistycznego. Najpierw przekraczało się bramę okalającą posiadłość cerkwi, żeby pokonać kilka schodów plebanii i zejść bardzo nisko, jakby do podziemia. A tam, był po prostu dom. Dom ludzi, którzy przyjechali do nas ze Wschodu, dom pełen muzyki, ukraińskich zwyczajów, ozdób, dom gościnny i otwarty. Żywy folk. Zuzia jest jednym z trójki dzieci Antona Jarego (protodiakona, dyrygenta, śpiewaka), który dzisiaj służy w sanockiej katedrze prawosławnej oraz Marianny Jarej (dyrygentki, teololożki, muzyka, społecznika, tłumacza...). Z Susanną Jarą-Małecką rozmawia Angela Gaber

Czas do wyśpiewania...

№ 106 (czerwiec 2013) Autor: Monika Koziołek Dział: Wykonawcy To jest pełna wersja artykułu!

"Często przypisuje się nam, że gramy liryczne, a może i niełatwe dla odbiorcy utwory... Rzeczywiście tak jest. Mam słabośc do rzeczy smutnych, sporo w naszym repertuarze utworów o miłości albo śmierci. Może po prostu muszę to wyśpiewać? Ale wesołe, żywe utwory też się pojawiają! To muzyka bardziej akustyczna, w której sporo przestrzeni i improwizacji - może i niełatwa w odbiorze w porównaniu do muzyki, którą słyszymy w mediach" Z Angelą Gaber rozmawiala Monika Koziołek-Sulima.

W trasie za Jarkiem

№ 106 (czerwiec 2013) Autor: Maciej Froński Dział: Wykonawcy To jest pełna wersja artykułu!

Jaromír Nohavica jest kimś, kogo czytelnikom pisma folkowego "przedstawiać zapewne nie trzeba". O ile w Polsce odzywają się od czasu do czasu głosy w dyskusji, co to jest folk, jakie są jego granice, o tyle dla Czechów sprawa jest jasna - folková hudba to jest właśnie taka muzyka, jaką tworzy Jaromír Nohavica. Nie będzie chyba przesadą, gdy powiem, że pomnik Nohavicy, w charakterze wzoru pieśniarza, mógłby dla nich stanąć obok wzoru metra w Międzynarodowym Biurze Miar i Wag w Sevres.

Muzyka nie powstaje z pustki

№ 104-105 (kwiecień 2013) Autor: Mateusz Dobrowolski Dział: Wykonawcy To jest pełna wersja artykułu!

Palestyńskie Le Trio Joubran tworzą trzej bracia wywodzący się z rodziny, w której tradycje wykonywania i gry na instrumencie oud sięgają czterech pokoleń. Ich pradziadek, dziadek, ojciec, a teraz oni, Samir, Wissam i Adnan, uczynili z tego instrumentu swoją pasję, sztukę i sposób na życie. Z Wissamem Joubranem, urodzonym w Nazarecie muzykiem i lutnikiem, po koncercie Le Trio Joubran w ramach cyklu "Muzyczna Scena Tradycji" 24 lutego 2013 r. w Studiu Koncertowym Polskiego Radia im. W. Szpilmana, rozmawiał Mateusz Dobrowolski.

Buntownik akordeonu

№ 104-105 (kwiecień 2013) Autor: Marcin Piosik Dział: Wykonawcy To jest pełna wersja artykułu!

Celso Pina jest kompozytorem, aranżerem, a przede wszystkim niezwykleżywiołowym wokalistą i akordeonistą (głównie gatunku cumbia). Ten"buntownik" akordeonu sam nauczył się grać na instrumencie. Napoczątku swojej kariery muzykował z braćmi, z którymi chodził po domach, grającdla lokalnej społeczności. Celso Pina jest pionierem w łączeniutradycyjnej środkowoamerykańskiej muzyki z elementami ska, reggae, rap,hip-hop czy R&B. Artysta był dwukrotnie nominowany do Latin Grammy Awardsoraz do Nagrody MTV Latino jako Best Artist Alternative.

Bart Peeters - życie zaczyna się po czterdziestce

№ 104-105 (kwiecień 2013) Autor: Maciej Froński Dział: Wykonawcy To jest pełna wersja artykułu!

Gdy na przełomie zimy i wiosny 1996 roku byłem przez trzy miesiące na stypendium na KUL-u, czyli na Katolickim Uniwersytecie Leuven w Belgii, w eterze królowały tam takie przeboje, jak "Con Te Partiró" Andrei Bocellego, "Lemon Tree" grupy Fool's Garden czy piosenka o amsterdamskiej kolejce podmiejskiej, której ani tytułu, ani wykonawcy nie potrafię sobie dzisiaj przypomnieć. Utworów Barta Peetersa nie słyszałem, bo i słyszeć nie bardzo mogłem. Ten urodzony 30 listopada 1959 roku w podantwerpskim Mortsel artysta, z wykształcenia germanista, był wówczas znany głównie jako aktor i prezenter telewizyjny.

Poszukiwacze Zaginionego Rulonu

№ 103 (grudzień 2012) Autor: Monika Koziołek-Sulima Dział: Wykonawcy To jest pełna wersja artykułu!

Folklor pełen jest magii i tajemnic, które pociągają i intrygują, jak choćby zaginiony rulon... Rzecz to może niemniej cenna niż tolkienowski pierścień. W drogę muzycznych poszukiwania po Radomszczyźnie wyruszyła z początkiem 2012 roku grupa muzykujących przyjaciół i tak oto powstał zespół Poszukiwacze Zaginionego Rulonu. Laureaci Nowej Tradycji 2012, z których każdy znany z wcześniejszych projektów, jako zespół stanowili swego rodzaju świeży oddech na scenie folkowej. Wystartowali z niemałym impetem, odważnie stawiają czoła wyzwaniom festiwali w kraju i za granicą, pracują nad płytą, a odpocząć jeżdżą do swoich mistrzów w Przystałowicach Małych. Wypada życzyć Poszukiwaczom, aby odnaleźli... wiele par uszu, które dzięki nim rozkochają się w polskiej tradycji mazurkowej.

Różnorodnie... Megitza

№ 103 (grudzień 2012) Autor: Magdalena Wójtowicz Dział: Wykonawcy To jest pełna wersja artykułu!

Megitza - Małgorzata Babiarz, to wokalistka, która wykonuje muzykę folkową inspirowaną kulturami etnicznymi świata. Podziwiając melodyjność właściwą każdemu z języków, nie tłumaczy tekstów piosenek, a śpiewa je w oryginale, stąd jej koncerty są poliglotyczne. Megitza jest niezwykle barwną postacią. Sama komponuje, śpiewa i gra. Jest wyrazista i magiczna zarazem, a jej niezwykła uroda tworzy dostojną kompozycję z kontrabasem, jej instrumentem. W wieku 17 lat wyjechała do Stanów, aby poznawać świat i spełniać swoje ambicje. W roku 2012 powróciła do Polski. W 2004 r. Megitza otrzymała najwyższy wynik w Narodowym Teście na Inteligencję IQ Test 2004. Jedna z recenzentek napisała, że jej góralsko-cygańska dusza wprowadza do utworów nutę tęsknoty, strzelistości gór i spokoju dolin. Na jej ostatniej płycie gościnnie wystąpiła Renata Przemyk.

Historia, która przetrwała w piosence Joe Hill

№ 103 (grudzień 2012) Autor: Maciej Froński Dział: Wykonawcy To jest pełna wersja artykułu!

Alfred Hayes to bardzo ciekawa postać. Urodzony w Londynie w 1911 roku, w wieku trzech lat wyemigrował z rodzicami do Ameryki. Pracował jako dziennikarz, później stał się pisarzem i poetą. Podczas II wojny światowej służył we Włoszech, gdzie pozostał również po jej zakończeniu. W Rzymie związał się, jako scenarzysta, z neorealistami. W 1949 roku został nominowany do Oscara za współautorstwo scenariusza do „Wieśniaka” Rosselliniego, napisał też, tym razem samodzielnie, scenariusz do słynnych „Złodziei Rowerów” Vittorio de Siki. W 1951 roku był znowu nominowany jako współtwórca scenariusza do „Teresy” Freda Zinnemanna. Przez resztę życia, a zmarł w 1985 roku, pisał sztuki i scenariusze dla telewizji.

Zespoły folkowe z Lubelszczyzny

№ 101 (sierpień 2012) Dział: Wykonawcy

Sylwetki zespołów z Lubelszczyzny: Black Velvet Band, Čači Vorba, Chłopcy kontra Basia, Circel of Bards, Chwyla, Dron, Kapela Drewutnia, Klezmafour, Klezmaholics, Lia Fail, Miatlica, NeoKlez, Orkiestra św. Mikołaja, Sambasim, Sauin, Styrta

Muzyka żywa

№ 101 (sierpień 2012) Autor: Ilona Gumowska Dział: Wykonawcy To jest pełna wersja artykułu!

Nie jest wielką przesadą powiedzieć o Adamie Strugu, że śpiew dawnych pieśni jest dla Niego tak naturalny jak oddychanie. Słyszał je i uczył się ich od najwcześniejszych lat, jeszcze jako mały chłopiec. Z czasem stał się zawodowym śpiewakiem, świadomym swojej roli. Niegdysiejszy uczeń swoich mistrzów, dziś sam uczy i opowiada o polskiej muzyce sakralnej. Jednocześnie pisze autorskie piosenki, zanurzone w świecie tradycji. W czerwcu tego roku ukazała się płyta - „Adieu”, pierwsza podpisana Jego nazwiskiem, choć śpiewa i nagrywa od ponad dwudziestu lat. Jako doświadczony śpiewak postanowił stworzyć zespół śpiewaczy Monodia Polska, z którym oprócz koncertowania, prowadzi obrzędy pogrzebowe według dawnych zwyczajów. Z Adamem Strugiem, który podczas tegorocznego Jarmarku Jagiellońskiego w Lublinie wystąpił w dwóch koncertach, o muzyce – dawnej i współczesnej, o Jego nauczycielach, o pieśni, śpiewie i „rzeczach ostatecznych” rozmawiała Ilona Gumowska.

Melodia Mgieł nocnych

№ 101 (sierpień 2012) Autor: Marcin Puszka Dział: Wykonawcy To jest pełna wersja artykułu!

Debiut tego zespołu odbił się głośnym echem w rodzimym środowisku folkowym. Alne zaintrygowało niekonwencjonalnym podejściem do starych wierzeń, bajań, opowieści, ale też na wskroś nowatorską wizją folk metalu, granego bez żadnych instrumentów ludowych, bez charakterystycznych galopów i bez cytatów z kanonu. Z Klimorhem - gitarzystą oraz głównodowodzącym grupy, spotkał się Marcin Puszka.

Córka Wiosny

№ 101 (sierpień 2012) Autor: Marcin Piosik Dział: Wykonawcy To jest pełna wersja artykułu!

Najbardziej wyczekiwaną gwiazdą tegorocznego XVI Festiwalu Kultury Żydowskiej we Wrocławiu "Simcha", odbywającego się w drugiej połowie maja, była Mor Karbasi. Ta 26-letnia izraelska artystka podbija serca najtwardszych krytyków. A to za sprawą niezwykłego stylu – mieszkanki wielu kultur połączonej z subtelnym, pełnym emocji głosem.

„Koko Euro Spoko”

№ 100 (czerwiec 2012) Autor: Agnieszka Góra Dział: Wykonawcy To jest pełna wersja artykułu!

Osiem kobiet z Kocudzy i ich piosenka z refrenem: „Kokokoko Euro Spoko/Piłka leci hen wysoko/wszyscy razem zaśpiewajmy/naszym doping dajmy” została wybrana oficjalnym polskim hymnem na Euro 2012. Jedni są za i z Jarzębiną śpiewają o tym, że „nasi dzielni chłopcy to biało-czerwoni”, „wygrać im się uda” i wtedy „ucieszy się Smuda”. Inni wręcz przeciwnie. Mówią, że polski hymn na Euro 2012 to „obciach”.

Kobieta drogi

№ 98-99 (kwiecień 2012) Autor: Monika Koziołek Dział: Wykonawcy To jest pełna wersja artykułu!

Osobowość wulkan. Energia, kolor i brzmienie. Od kilku lat zaskakuje swoją kreatywnością, zaraża otoczenie entuzjazmem. Zajmuje się wszechstronną edukacją, sztuką, ale nade wszystko jej życie to muzyka. Z Angelą Gaber rozmawia Monika Koziołek.

Asen Masłarski - poeta z gitarą

№ 98-99 (kwiecień 2012) Autor: Maciej Froński Dział: Wykonawcy To jest pełna wersja artykułu!

Bułgarska poezja śpiewana nie jest w Polsce zbyt popularna, a przecież tamtejsi bardowie – jak się w Bułgarii powszechnie nazywa wykonawców tego gatunku – tworzą prężne środowisko, utrzymują kontakty z zagranicznymi artystami i odbiorcami, sami też spotykają się na licznych festiwalach i zlotach, z których najbardziej znane to „Bardfest” w Łoweczu, Sofijskie Wieczory Piosenki Autorskiej czy „Poetyckie struny” w Harmanli. Wyprowadzając swój rodowód od wykonawców tradycyjnej muzyki ludowej i folkloru miejskiego pierwszych dekad XX wieku, „poeci z gitarą” – jak się ich również nazywa – złapali oddech w latach '60, w znacznej mierze pod wpływem wykonawców radzieckich, takich jak Bułat Okudżawa czy Włodzimierz Wysocki, a wiatr w żagle chwycili dopiero po upadku komunizmu w 1989 r. Od tamtej pory poezja śpiewana w Bułgarii rozkwita, a kolejne imprezy pod jej szyldem wyrastają jak grzyby po deszczu.