Artykuły z działu: Wykonawcy

Moustaki? A kto to taki?

83 (październik 2009) Autor: Maciej Froński Dział: Wykonawcy

Piosenka francuska kojarzy się nam – i słusznie – z takimi artystami, jak Edith Piaf, Juliette Greco, Charles Aznavour, Gilbert Becaud, Jacques Brel czy Joe Dassin (dobra, dobra, wiem, że dwaj ostatni to Belg i Kanadyjczyk). Z tego kręgu pochodzą też jednak i wykonawcy mniej znani (a to „mniej znani” często oznacza po prostu „znani polskiemu słuchaczowi z jednego tylko utworu”), których pojedyncze piosenki nie odbiegają kompozycją i poziomem artystycznym od tych wykonywanych przez największych. Kimś takim jest Charles Trenet, którego hipnotyczne „Morze” – „La Mer” – trafiło nawet do serialu „Zagubieni”. Kimś takim jest Lucienne Boyer („Parlez-moi d’amour” – „Proszę mi mówić o miłości”). Kimś takim są względnie młodsi wykonawcy: Michel Sardou, kontrowersyjny jako człowiek, ale jednak mający w dorobku takie przeboje jak „Maladie d’Amour” („Choroba miłosna”) czy „Les Lacs de Connemara” („Jeziora Connemary”) Leo Ferré („C’est extra” – „To ekstra”) czy przedstawicielki stylu ye-ye: Françoise Hardy („Tous les Garçons et les Filles” – „Wszyscy chłopcy i dziewczęta”) i France Gall („Poupée de Cire, Poupée de Son” – „Lalka z wosku, lalka z otrębów”), a także Marie Laforet („Ivan, Boris et Moi” – „Iwan, Borys i ja”). Kimś takim są Jacques Dutronc („Les Playboys” – „Playboye”), Boris Vian („Je suis snob” – „Jestem snobem”) czy Belg Salvatore Adamo („Vouz permettez, Monsieur” – „Pozwoli pan”). Kimś takim jest wreszcie Georges Moustaki.

Eric Bogle pieśniarz czy poeta?

82 (sierpień 2009) Autor: Maciej Froński Dział: Wykonawcy To jest pełna wersja artykułu!

Ostatnio przez Internet przetacza się dyskusja, czy teksty piosenek, zwłaszcza z zakresu folku, mogą być traktowane jako wiersze. Wymienia się przy tej okazji wielu twórców: wielokrotnie zgłaszanego do literackiego Nobla Dylana, dalej Cohena, Waitsa, Cave'a, z Polaków - Koftę, Stachurę, Osiecką, Kaczmarskiego… tę listę można by długo ciągnąć. Jest jednak jedna postać, którą warto by w tym kontekście wzmiankować, postać, o której mało kto słyszał, której piosenki mało kto zna, a jeśli już zna, to ze świetnych skądinąd coverów grupy "The Dubliners", i, co za tym idzie, w ogóle nie łączy ich z autorem. Tą postacią jest australijski pieśniarz - a może właśnie poeta? - Eric Bogle.

"Gloria Artis" dla Władysława Trebuni-Tutki

80-81 (maj 2009) Autor: Anita Rysiewska Dział: Wykonawcy To jest pełna wersja artykułu!

Kim jest tischnerowski Platon z Białego Dunajca? Niektórzy nazywają go "kronikarzem podhalańskich tradycji", inni "góralskim Van Goghiem", albo po prostu renesansowym artystą, rodem "spod samiućkik Tater".

Władysław Trebunia-Tutka, znany jako głowa rodu i charyzmatyczny instrumentalista w zespole rodzinnym Trebunie-Tutki, zawsze podkreśla, że przede wszystkim jest artystą malarzem. Na jego twórczość ma wpływ nie tylko góralskie pochodzenie ze starego rodu baców i muzykantów, ale i wielkie zamiłowanie do polskiej kultury, historii, przepięknej tatrzańskiej przyrody, wrażliwość i niespotykana skromność...

Jesteśmy czarnymi owcami

76 (listopad 2008) Autor: Maciej Szajkowski Dział: Wykonawcy To jest pełna wersja artykułu!

MOTION TRIO – Trio akordeonowe z Krakowa założone w 1997 roku przez Janusza Wojtarowicza – lidera i autora większości kompozycji. Grają na akordeonach Pigini Sirius Millenium – uważanych za najlepsze na świecie. Laureaci nagrody Grand Prix IV Międzynarodowego Konkursu Współczesnej Muzyki Kameralnej Krzysztofa Pendereckiego (2002). Koncertowali i nagrywali m.in. z takimi artystami jak Bobby McFerrin, Tomasz Stańko, Michał Urbaniak, Trilok Gurtu. Polska krytyka muzyczna uznała Motion Trio za najlepszy debiut roku 2000 w Polsce. Od kilku lat grają nieustannie koncerty i trasy zagranicą – od Europy po Azję, Australię i obie Ameryki. Ich muzyka łączy wiele gatunków – muzykę klasyczną, folk, jazz, rock, awangardę, muzykę współczesną. Zespół tworzą Janusz Wojtarowicz, Paweł Baranek, Marcin Gałażyn.

Z tykwą w roli głównej

73 (grudzień 2007) Autor: Anna Rzucidło Dział: Wykonawcy To jest pełna wersja artykułu!

Muzyka Nell' Ambientes i Gadającej Tykwy jest jak dojrzały, piękny owoc... tykwy odmiany Legenaria vulgaris, ale w szczelnie zaplanowanej - niejako zdrewniałej - konstrukcji muzycy potrafią sobie wygospodarować przestrzeń na improwizację i prezentację różnego brzmienia. Zespoły zostały wyróżnione za całokształt przez jury XVII Mikołajków Folkowych (skład obu grup jest ten sam).

Ludzie z Krainy Bojnów

50 (kwiecień 2004) Autor: Bogdan Bracha Dział: Wykonawcy To jest pełna wersja artykułu!

... Zauroczyły natomiast swoim pięknem ludzi, którzy zaczęli mieszkać w nich i poznawać je. Sami nie spostrzegli, kiedy pokochali wierchy do utraty zmysłów. Jak "szatańskim dziełem" są górskie pasma, świadczy nie tylko przytoczony mit huculski, ale także "szatańska siła", króra zakochanym w nich każe wracać, gdy tylko przydarzy się rozłąka. Im większa miłość, tym większa zżera ich tęsknota. Taka właśnie tęsknota sprawiła, że grupa "mieszczuchów", z braku czasu i ... pieniędzy na ciągłe wyjazdy, stworzyła ich namiastkę w swojej okolicy. I tak powstała: Orkiestra św. Mikołaja.

Na Orawę wróć!

50 (kwiecień 2004) Autor: Agnieszka Matecka - Skrzypek Dział: Wykonawcy To jest pełna wersja artykułu!

Pochodzący z Orawy Andrzej Dziubek, lider zespołu De Press, to kultowa postać polskiego rocka i folku zarazem. Inspiracje twórczością jego kapeli wśród młodych góralskich grajków widać nie tylko w warstwie muzycznej, ale nawet w sposobie poruszania się. Charakterystyczny kapelusik, koszula w kratę i bacowski pas to jego atrybuty. Podczas ostatnich lubelskich „Kulturaliów”, na koncercie De Press bawili się rówieśnicy Dziubka ubrani solidarnie w kraciaste flanelowe koszule oraz najmłodsza generacja nastoletnich fanów.

Olga Arefiewa W tęczy twórczych działań

70 (wrzesień 2007) Dział: Wykonawcy To jest pełna wersja artykułu!

Fenomen Olgi Arefiewej zaprzecza wszelkim stereotypom. Bard, wokalistka, poetessa, tancerka, pisarka, eseistka, fotografik... Urodziła się 21 września 1967 roku w Wierchniej Sałdzie na Uralu jako córka inżynierskiego małżeństwa (mama - meteorolog, ojciec - metrolog).

Góralska dusza Hania Rybka

69 (lipiec 2007) Autor: Hania Rybka Dział: Wykonawcy To jest pełna wersja artykułu!

"Moje miejsce jest tu, na Podhalu. Nie umiem i nie chcę żyć gdzie indziej" - Hania Rybka

Co jest takiego magicznego w górach, że nie pozwalają o sobie zapomnieć? Co przyciąga jak magnes, dając siłę i natchnienie? Co sprawia, że górale nigdzie indziej nie potrafią się odnaleźć?

Od nich się zaczęło Fairport Convention

30 (wrzesień 2000) Autor: Krzysztof Opalski Dział: Wykonawcy To jest pełna wersja artykułu!

Zespół Fairport Convention jest niekwestionowanym prekursorem brytyjskiego folk rocka. Grupa powstała w 1967 r. początkowo jako odpowiedź na amerykańską psychodeliczną muzykę z kręgu Jefferson Airplane czy The Byrds. Już dwa lata później w twórczości zespołu zaczęły pojawiać się rockowe wersje tradycyjnych tematów z Wysp Brytyjskich, czy też własne kompozycje inspirowane tą muzyką. Zostało to uwieńczone albumem Liege & Lief (wyd. 1969 r.), który zapoczątkował rozwój brytyjskiego folk rocka.

Skąd?

29 (lipiec-sierpień 2000) Autor: Agnieszka Stachura Dział: Wykonawcy To jest pełna wersja artykułu!

"Skąd-inąd" to kobiecy "trójkąt" śpiewający utwory z regionu Białostocczyzny. "Trzy gracje" - jak określił oglądający je widz podczas tegorocznego festiwalu Nowa Tradycja - występują w składzie: Magdalena Sobczak z Lublina, Aneta Dzienic z Bialegostoku i Karina Janik z Gdańska.

Pierwsze Duo

67 (luty 2007) Autor: Małgorzata Kacprzak Dział: Wykonawcy To jest pełna wersja artykułu!

"Za znakomitą technikę oraz pełne wykorzystanie możliwości brzmieniowych fletu i gitary" - tak jury uzasadniło swoją decyzję przyznając pierwsze miejsce Duo - Michałowi Żakowi i Marcinowi Szyszkowskiemu w konkursie "Scena Otwarta" podczas lubelskiego grudniowego festiwalu "Mikolajki Folkowe" 2006.

Parno Graszt

67 (luty 2007) Autor: Agnieszka Caban Dział: Wykonawcy To jest pełna wersja artykułu!

Ten cygański zespół pochodzi z węgierskiej wioski Paszab. Tworzy go kilka pokoleń muzyków w wieku od 10 do 70 lat. Nazwa grupy - czyli Biały Koń - symbolizuje czystość i wolność, przymioty, które w kulturze cygańskiej odgrywają podstawową rolę. Muzycy odtwarzają wciąż żywe tradycje swojej wioski, gdzie nadal prawie wszyscy jej mieszkańcy muzykują. Formacja wydała do tej pory dwa albumy - "Rávágok a zongorára" (2002) oraz "Járom az utam... in my world" (2004); w przygotowaniu jest trzeci. Na poszczególnych albumach skład zespołu jest dosyć zróżnicowany, grają na nich również zaproszeni przez muzyków goście, którzy uzupełniają skład instrumentalnie.

Tyłoburdo czyli Ptak Ogniste Skrzydło

65 (listopad 2006) Dział: Wykonawcy To jest pełna wersja artykułu!

Tyłoburdo (z akcentem na ostatniej sylabie) w języku udmurckim dosłownie oznacza "ogniste skrzydło". Jest to także po prostu określenie ptaka. Nazwa ta kieruje do prastarych baśni i mitów, które stworzyły na całym świecie obraz zagadkowego stworzenia, bohatera rytuałów. Ptak - demiurg, totemiczny przodek, rydwan bogów, symbol zjawisk kosmicznych, przyrodniczych, symbol życia, natchnienia, płodności. Obrazy Ptaka w kulturze daleko odbiegły od biologicznego pierwowzoru. Stały się fantastyczne (na przykład Simurga u Irańczyków, Tanifa u Maorysów, Żar-Ptica w tradycjach rosyjskich). Mogły też przybrać hybrydalny charakter (Sfinks, Pegaz), gdzie ważne były ptasie cechy - skrzydła, upierzenie, umiejętność lotu. Obraz czarodziejskiego Ptaka łączy w sobie cechy żeńskie (piękno barw, lotu) i męskie (gotowość do walki, bycie wojownikiem).

Dziedzictwo zaginionych wsi Iwan Kirczuk

66 (grudzień 2006) Dział: Wykonawcy To jest pełna wersja artykułu!

Ethno Trio Troitsa z Mińska jest zespołem, który w wyjątkowo oryginalny sposób łączy współczesne brzmienie z siłą tradycji ludowej, niczego z niej przy tym nie ujmując. Bogate instrumentarium, gardłowy śpiew, ekspresyjne, a zarazem mistyczne podejście do muzyki, wyróżnia Troitsę spośród innych grup pojawiających się na międzynarodowych festiwalach muzyki inspirowanej folklorem.

Scena jest świątynią Anatol Ştefăneţ

66 (grudzień 2006) Dział: Wykonawcy To jest pełna wersja artykułu!

Anatol Ştefăneţ - grający na altówce - jest liderem istniejącego od trzynastu lat jazzowo-folkowego zespołu Trigon z Mołdowy. Formacja ta wykonuje muzykę improwizowaną, opartą na folklorze z regionu bałkańskiego. Pobrzmiewają tu też elementy rocka, funky i muzyki symfonicznej, a każdy koncert przypomina muzyczny spektakl z przejrzystą grą aktorów - zapewne z tego powodu twórczość grupy przez krytyków określana jest mianem "teatru instrumentalnego". Zespół znany jest także z organizowanego przez siebie od 2002 roku "Ethno Jazz Festival" w Kiszyniowie. Drugą grupą lidera Trigonu jest Stefanet Folk Orchestra - zespół oddający autentyczne brzmienie muzyki mołdawskiej.

Celtycka pocztówka z Czech

62 (czerwiec 2006) Autor: Rafał "Taclem" Chojnacki Dział: Wykonawcy To jest pełna wersja artykułu!

O tym, że muzyka celtycka jest popularna na całym niemal świecie, raczej nikogo nie trzeba przekonywać. W samej tylko Polsce scena celtycka jestdość pokaźna. Wciąż jednak zdarza się, że stykając się z kapelami grającymi ten rodzaj muzyki w innych krajach, można być nieco zdziwionym, a nawetzaskoczonym inną interpretacją tradycyjnych tematów z tamtego kręgu kulturowego.

Dobrek Bistro

62 (czerwiec 2006) Autor: Piotr Majczyna Dział: Wykonawcy To jest pełna wersja artykułu!

"Wszędzie jesteśmy dodatkiem do programu, ciekawostką, bo nie pasujemy do żadnego konkretnego stylu" - mówi o swoim zespole pochodzącyz Polski Krzysztof Dobrek - akordeonista i kompozytor grupy Dobrek Bistro. To polsko-austriacko-rosyjsko-brazylijski kwartet z Wiednia.Zespół ma na swoim koncie płytę "Bistro Live" (2003) z muzycznymi eksperymentami - latynoamerykańskie rytmy wymieszane z jazzem, muzykąbałkańską i orientalną, przyprawione nutą cygańską, żydowską i słowiańskim folklorem.

Fado staje się spektaklem Mafalda Arnauth

62 (czerwiec 2006) Autor: Mirosław Wlekły Dział: Wykonawcy To jest pełna wersja artykułu!

Mafalda Arnauth urodziła się 4 października 1974 roku w Lizbonie. Swój pierwszy krążek nagrała w wieku niespełna 25 lat. Ten przyniósł uznanieznawców, a rozgłos - dwa kolejne - "Esta Voz que me Atravessa" (2001) i "Encantamento" (2003). Druga płyta została wydana jednocześnie w Portugaliii Holandii. Wkrótce Mafalda została pierwszą portugalską artystką reprezentowaną przez "Virgin Records".Swój pierwszy duży koncert dała w 2000 roku w stolicy fado - Lizbonie, w pięknie położonej nad rzeką Tag dzielnicy Betlejem. Pięć lat późniejwystąpiła tam po raz kolejny promując najnowszą płytę "Diario". A zaraz po koncercie udzieliła wywiadu "Gadkom".

Nie wszystko fado co z Portugalii

51-52 (2-3 2004) Autor: Mirosław Wlekły Dział: Wykonawcy To jest pełna wersja artykułu!

Alentejo (czytane jako "Alenteżu") - rolniczy region rozciągający się na południowy wschód od Lizbony. Do maja tego roku najbiedniejszy w Unii Europejskiej. Zacofany, za to niezwykle malowniczy. Ubogi, ale chyba z najlepszymi winami w Portugalii. I - jak twierdzi Janita Salomé - pieśniarz alenteżański, z muzycznymi tradycjami, pielęgnowanymi na co dzień przez jego mieszkańców.