Werdykt Konkursu został ogłoszony pod koniec trzeciego dnia Festiwalu Nowa Tradycja. Grand Prix i nagrodę specjalną im. Czesława Niemena jury tegorocznego XIV Konkursu Muzyki Folkowej Polskiego Radia "Nowa Tradycja" przyznało Agacie Siemaszko i Kubie "Bobasowi" Wilkowi - za kunszt obojga wykonawców. O pokonkursowych wrażeniach i muzycznej pasji z Agatą Siemaszko rozmawia Monika Koziołek.
Specjalnie dla Gadek, z Marią Pomianowską o Chopinie, Bądarzewskiej, Japonii, szalonych kobietach w muzyce rozmawiał Mateusz Borkowski.
Z Olegiem Skrypką, ukraińskim muzykiem, liderem zespołu "Wopli Widoplasowa", twórcą oraz organizatorem festiwali muzycznych "Kraina Marzeń" oraz "Rock Sicz" w Kijowie, animatorem kultury, organizatorem etno-dyskoteki oraz wieczornic na XXXIV Młodzieżowym Jarmarku Ukraińskim w Gdańsku, który wystąpił jako DJ Oleg Skrypka rozmawiała Marianna Kril.
Łotewski zespół Auli to w tej chwili jeden z najbardziej znanych przedstawicieli muzyki dudziarsko-bębniarskiej na świecie. Łotysze zbierają pochwały nie tylko za energiczne i widowiskowe koncerty, ale również za oryginalność prezentowanej przez nich muzyki. Ze swoim show dotarli nawet do Chin, gdzie zostali bardzo ciepło przyjęci przez miejscowych fanów. Polska publiczność mogła na żywo docenić smak i kunszt Łotyszów podczas koncertu, który grupa dała na XX Mikołajkach Folkowych, organizowanych co roku w Lublinie. Po koncercie udało mi się porozmawiać z Kasparsem, Normundsem i Mikusem - dwoma dudziarzami i bębniarzem tej łotewskiej formacji.
Muzykant czy muzyk? Folklor, a może już folk? Dizajn, a może etnodizajn? Te pytania często nasuwają się i niejednokrotnie trudno na nie odpowiedzieć. Wątpliwości w dużej mierze rozwiewają badacze publikujący na łamach "młodziutkiego" portalu KulturaLudowa.pl. Czego jeszcze można się z niego dowiedzieć opowiada Krzysztof Butryn.
Ceramik i nauczyciel garncarstwa. W Jadwisinie niedaleko Lublina urządził pracownię ceramiczną i sam zbudował tradycyjny piec garncarski. Nieustannie doskonaląc swój warsztat odkrył wiele tajemnic zawodowych. Dzieli się nimi na warsztatach i kursach, a także w wydanej w tym roku książce „Garncarstwo sztuka pięciu żywiołów”- Piotr Skiba.
Ten zespół koniecznie trzeba posłuchać i obejrzeć na żywo! Na tegorocznym festiwalu "Nowa Tradycja" Wołosi i Lasoniowie wygrali konkurs w cuglach. Zdobyli Grand Prix, nagrodę specjalną imienia Czesława Niemena, nagrodę publiczności "Burza Braw" oraz nagrodę indywidualną "Złote Gęśle" dla Krzysztofa Lasonia. Oprócz perfekcji wykonawczej muzycy na scenie prezentują misternie zaaranżowany show.
Przez lata zmieniały się składy, ale grupa jest wierna muzyce inspirowanej tradycjami muzycznymi wywodzącymi się z różnych regionów Półwyspu Bałkańskiego (Albania, Grecja, Turcja, Macedonia, Bułgaria, Bośnia, Serbia i Kosowo). W ich repertuarze odnajdziemy sevdalinki, czyli miłosne pieśni z Bośni, a także energetyczne i zagrane w sposób żywiołowy melodie serbskich i macedońskich Cyganów. Stałym źródłem dla zespołu pozostają wielogłosowe pieśni z regionu Pirin, z nietypowymi współbrzmieniami. Ale nie starają się nikogo naśladować. Wręcz przeciwnie - łączą elementy tradycyjne z własnymi doświadczeniami muzycznymi.
Po nagraniu debiutanckiej płyty pt. "Ramizem" Balkan Sevdah wystąpił w sierpniu 2005 roku na największym folkowym festiwalu w Kopriwszticy w Bułgarii i jak do tej pory był jedyną formacją z Polski, która kiedykolwiek tam zagrała. Latem 2006 roku Balkan Sevdah gościł na festiwalu "Art.Forum" w Orahowcu w Kosowie, gdzie również spotkał się z ciepłym przyjęciem.
Po pięciu latach Balkan Sevdah wraca na miejsce swych medialnych narodzin, aby wypić toast i podładować muzyczne akumulatory.
Vishwa Mohan Bhatt znany w świecie muzycznym jako V. M. Bhatt urodził się 12 lipca 1952 roku w indyjskiej prowincji Radżastan. Jest twórcą instrumentu nazwanego Mohan Veena będącego adaptacją gitary hawajskiej na potrzeby muzyki hinduskiej. Artysta koncertując na całym świecie zdobył uznanie publiczności zarówno w Stanach Zjednoczonych, Europie, krajach Zatoki Perskiej, jak i w rodzimych Indiach. V. M. Bhatta doskonale czuje grę zarówno w stylu Tantrakari Ang (styl instrumentalny) jak i Gayaki Ang (styl wokalny). W 1994 roku zdobył statuetkę Grammy za nagraną z Ry`em Cooper`em płytę "A Meeting by the River". Mohan Veena została wpisana na listę indyjskich instrumentów klasycznych.
Na początku lat 90. współtworzyli potężną scenę muzyczno-kulturową „Asian underground”, wraz z Asian Dub Foundation, Fun-Da-Mental czy Loop Guru, a w roku 1993 wydali swoją pierwszą płytę „Dream Of 100 Nations”, która trafiła na listy przebojów pop.
W Transglobal Underground niezmienne jest uwielbienie fanów i pozytywna taneczna energia płynąca z fuzji muzyki azjatycko-afrykańskiej z elementami house'u, drum'n'bassu i techno. Stałym elementem jest także brak kompleksów w łączeniu elektroniki z brzmieniem naturalnych instrumentów, czemu sprzyja często zmieniający się skład i kulturowa mieszanka muzycznych tradycji.
Fatou Mandiang Diatta, znana pod pseudonimem Sister Fa, urodziła się w kwietniu 1982 roku w Dakarze, w Senegalu. Jako osiemnastolatka, zafascynowana społecznością senegalskich raperów nagrała kasetę demo i wzięła udział w swoim pierwszym festiwalu „Rhythm et Melodie” w Centre Culturel Blaise Senghor. Rok później została po raz pierwszy zaproszona do występu podczas gali Senegalese Hip-Hop Awards, na której przyznawane są nagrody dla najlepszych senegalskich muzyków hip-hopowych. W 2002 roku Sister Fa reprezentowała Senegal na Międzynarodowym Festiwalu kobiecego rapu w Gwinei. Swój pierwszy samodzielny album nagrała i wydała w 2005 roku (wcześniej brała udział w nagraniach składanek Art City w 2002 roku i Tous Rappons le Sida w 2003 roku), a pod koniec roku na piątej gali Senegalese Hip-Hop Awards otrzymała pierwszą nagrodę w kategorii Debiut Roku. Po przeprowadzce do męża do Niemiec, w 2006 roku, nie zaprzestała aktywnej działalności społecznej i głoszenia swojej misji na koncertach. W tym roku możemy posłuchać świeżo wydanej przez wytwórnię Piranha płyty „Sarabah”, którą zadebiutowała na światowych rynkach.
Droga do międzynarodowej sławy zespołu Orishas była kręta, gdyż wiodła z Kuby, gdzie urodzili się panowie Roldán, Ruzzo i Yotuel, poprzez francuskie zaułki, gdzie doszło do spotkania i zapadła decyzja o połączeniu tradycyjnej muzyki kubańskiej z awangardowym hip-hopem. Na efekty takiej piorunującej mieszanki nie trzeba było długo czekać. Po wydaniu pierwszego albumu „A lo Cubano” (1999) przyszedł czas na pierwszą Platynową (Hiszpania) i Złotą Płytę (Francja i Szwajcaria). Po wydaniu drugiego albumu „Emigrante” (2002) zespół mógł już mówić o podboju światowej sceny, gdyż Magazyn „Time” uznał ich za jedną z najważniejszych grup zagranicznych obok U2, Radiohead i Pulp, a Rolling Stones. W 2003 roku zespół zdobył nagrodę „Latin Grammy” w kategorii Najlepszy Album Rap/Hip-Hop oraz został nominowany do nagrody Grammy w kategorii Najlepszy Alternatywny Rock Latynoski.
Z jednej strony banda (z ukr. - grupa, zespół) z drugiej arkan (taniec męski lub lasso) - takie połączenie energii i osaczenie muzyką możliwe jest tylko wtedy, gdy zagrają: Kostiantyn Markewycz (dj Binghi): komputer, drymba, tamburyn, śpiew, wibracje; Ostap Kostiuk: flojara, tyłynka, duda, drymba, trombita, śpiew; Lubomir Iszczuk: darbuka, tamburyn, didżeridoo, lira korbowa, drymba; Wsewołod Sadowyj: bębny, darbuka, bęben
Ostap Kostiuk - flojara, tylynka, huculska koza, duda, drymba, trembita; Olena Kostiuk - akordeon, drymba; Wasyl Strynadjuk - skrzypce; Wołodymyr Henseckij - cymbały, trembita; Wasyl Haranżuk - bajan; Wasyl Laskurijczuk - bęben, Wołodymyr Watalczuk - śpiew, taniec.
Autor i przewodniczący projektu "BAJ. Misterium Huculki" - Ostap KostiukKierownik artystyczny "Majsternja pisni" - Natalka Polowynka
Atma w tłumaczeniu z sanskrytu oznacza osobę, a sfera to jest to wszystko, co tę osobę otacza, co dotyczy jej wewnętrznego świata, uczuć, emocji, doświadczeń. Na koncertach Atmasfery między muzykami a publicznością zawiązuje się specyficzna więź...
Maria Pomianowska to fascynująca postać w muzyce Wschodu i Zachodu. Z powodzeniem łączy rolę liderki Zespołu Polskiego z badaniami nad muzyką różnych kultur. Ukończyła warszawską Akademię Muzyczną im. Fryderyka Chopina w klasie wiolonczeli. Kilka lat spędziła w Indiach i Japonii zgłębiając tajniki tamtejszej muzyki. Śpiewa, gra na kilkunastu instrumentach strunowych takich jak: suka biłgorajska, fidel płocka (padudla), bas ludowy, rota celtycka, gadułka (Bułgaria), kemanche (Iran), rebab (Turcja), sarangi (Indie), er-hu (Chiny) oraz morin hur (Mongolia). Współpracowała z Yo-Yo Mą, grała na dworze cesarskim w Japonii. Co dwa tygodnie, w nocy z poniedziałku na wtorek na antenie Programu II Polskiego Radia prezentuje unikatową muzykę Wschodu. Nic więc dziwnego, że rozmowa z tak wielką i ciekawą postacią była dla mnie ogromnym zaszczytem, a zarazem wyzwaniem.
Czy gospodarstwa ekologiczne są alternatywą dla gospodarstw konwencjonalnych? Czy rolnicy są w stanie zrezygnować ze stosowania sztucznych nawozów, pestycydów, syntetycznych hormonów wzrostu i zastępować je nawozami organicznymi i biopreparatami? Komu powinno zależeć na tym, aby zwiększyć liczbę gospodarstw prowadzonych metodami ekologicznymi? - pytań jest wiele, ale odpowiedź tylko jedna; chcemy być zdrowi i chcemy zostawić po sobie planetę w jak najlepszym stanie.
Z Jarosławem Stalengą rozmawia Małgorzata Kacprzak
Mieszkająca w podlubelskiej Dąbrówce Nicole Grospierre-Słomińska od trzech lat zajmuje się propagowaniem w Polsce japońskiej technologii mikroorganicznej EM. W tej pracy odnalazła idealne połączenie sektora non profit i sfery biznesu.
Państwo Danuta i Roman Czerniecowie założyli swoje gospodarstwo agroturystyczne w 1995 roku, a już rok później zdobyli I nagrodę Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi za wzorcowe prowadzenie gospodarstwa i upowszechnianie agroturystyki. W nagrodę pojechali do Francji - do gospodarstwa agroturystycznego.
Z Jolantą Kossakowską z zespołu Mosaic rozmawiała Ewa Janion.
Zespół Muzyki Etno i Dawnej "Mosaic" jest laureatem I nagrody w konkursie "Scena Otwarta" na Festiwalu Muzyki Ludowej "Mikołajki Folkowe" 2008