Polska pieśń żeglarska w obiegu współczesnym

Szanty

Współcześnie termin szanta kojarzy się z każdą piosenką o tematyce morskiej. Pierwotnie jednak nazywano tak marynarskie zespołowe pieśni pracy. Wyznaczały one rytm, w którym załoga żaglowca mogła synchronicznie używać swojej siły, np. podczas podnoszenia kilkutonowej kotwicy. Wspólna, równomierna praca grupy żeglarzy wymagająca ogromnego wysiłku nie byłaby możliwa, gdyby nie pojawienie się szanty1.


Cztery Refy
fot. T. Goliński

Joanna Kozioł

Definicja szanty i historia ruchu szantowego w Polsce

Marynarskie pieśni pracy stanowią najważniejszą, ze względu na swoje funkcje, część całej grupy pieśni związanych z morzem i żeglarstwem. Były one jednym z narzędzi pracy na morzu i śpiewano je tylko podczas żeglugi. Drugą bardzo ważną część pieśni żeglarskich tworzyły pieśni kubryku. Nazywano je inaczej forecastle songs i śpiewano w celach rozrywkowych. To właśnie pieśni kubryku można uznać za pierwowzór współczesnych piosenek żeglarskich i ballad morskich2.

Marynarskie pieśni pracy przestały być potrzebne, gdy wielkie żaglowce zostały wyparte przez statki parowe. Dopiero na początku XX wieku miłośnicy morskiej kultury i folkloru zaczęli badać zjawisko, jakim była szanta, oraz pisać na jej temat pamiętniki, zbiory pieśni, tworzyć nagrania i opisy3.

Jeśli chodzi o polską historię związaną z morzem, to jest ona bardzo uboga, a rodzima pieśń szantowa właściwie nie istnieje. Jedyne oryginalne polskie pieśni związane z pracą na wodzie są związane z kulturą rzeczną, a tym samym z folklorem flisackim, do którego zaliczamy m.in. flisackie melodie i pieśni znad Wisły, Niemna, Sanu, mazurskich i kaszubskich jezior, z Polesia i Ukrainy4.

Zainteresowanie szantą w Polsce pojawiło się dopiero w okresie międzywojennym5, a po wojnie zaczęto wydawać publikacje badaczy i znawców prawdziwych marynarskich pieśni pracy (Haliny Stefanowskiej, Jerzego Wadowskiego, Marka Szurawskiego) oraz powstały zespoły typowo szantowe6.

Najbardziej intensywny rozwój tego ruchu przypada w Polsce na lata 70. i 80. XX wieku. Za przełomowe wydarzenie, dające mu początek, uznaje się zorganizowaną przez gdański Akademicki Klub Morski I Ogólnopolską Giełdę Piosenki Żeglarskiej SZANTY ’77 mającą miejsce w maju 1977 roku w Górkach Zachodnich7.

Kluczowym momentem był również 1985 rok, kiedy zespół Stare Dzwony wyjechał na festiwal szantowy do Merseyside w Liverpoolu. Po raz pierwszy zagraniczni wykonawcy, łącznie ze Stanem Hugillem (ostatnim żyjącym szantymenem), usłyszeli polskie wersje utworów. Dowiedzieli się wtedy o Festiwalu Shanties w Krakowie i wzięli w nim udział w 1987 roku. Od tego momentu stał się międzynarodowy, a polscy twórcy i badacze mogli nie tylko słuchać, ale też nagrywać oryginalne wersje pieśni morskich. Uzyskali również szerszy dostęp do materiałów źródłowych – książek i artykułów8.

Do końca lat 80. XX wieku na scenach w Polsce dominowały klasyczne pieśni morza – szanty i pieśni kubryku, często w polskich tłumaczeniach. Wykonywano je tradycyjnie, a cappella lub z towarzyszeniem typowego instrumentarium oraz śpiewano wszystkie zwrotki, których często było bardzo dużo (jest to związane z pierwotną funkcją pieśni pracy). W pewnym momencie wykonawcy zaczęli eksperymentować, aranżować i interpretować je we własny sposób. Repertuar zespołów szantowych zaczął się urozmaicać – do klasycznych szant i pieśni kubryku dołączały piosenki żeglarskie, często autorskie9. Pisano je i wykonywano pod marynarską pieśń pracy, ale należy odróżniać od siebie szantę i piosenkę żeglarską. W Polsce pod tym względem można spotkać się z błędem terminologicznym. Potocznie określa się szantą

Mechanicy Shanty
fot. T. Goliński

wszystkie piosenki o tematyce żeglarskiej, nawet turystyczne. Nie są one tym samym, ale mogą ze sobą współgrać, co stało się widoczne szczególnie w latach 90. Wtedy w programach festiwali zaczęły pojawiać się zarówno klasyczne szanty, jak i piosenki żeglarskie. Wprowadzono odpowiednie dla tych kategorii konkursy oraz nagrody i tak jest do dzisiaj10.

Obieg współczesny na gruncie polskim

W Polsce aktywnie działa kilkadziesiąt zespołów szantowych. Spośród nich na wyróżnienie zasługują szczególnie te, które zapoczątkowały zainteresowanie pieśnią morską. W repertuarze tych grup znajdowały się głównie tradycyjne pieśni szantowe, często w polskim tłumaczeniu, jak również autorskie piosenki żeglarskie, współcześnie znane i wykonywane przez inne zespoły oraz włączane do śpiewników piosenek turystycznych, np. „Gdzie ta keja” autorstwa Jerzego Porębskiego11. Do formacji tych możemy zaliczyć powstałe w latach 80. XX wieku: Stare Dzwony, Cztery Refy, Ryczące Dwudziestki i Mechanicy Shanty.

Stare Dzwony to prekursor śpiewu szantowego w Polsce. Zespół został założony w 1981 roku przez Marka Szurawskiego, Ryszarda Muzaja, Mirosława Peszkowskiego, którego później zastąpił Janusz Sikorski, oraz zmarłego w 2021 roku Jerzego Porębskiego. Po śmierci Sikorskiego w 1995 roku do grupy dołączył Andrzej Korycki, a gościnnie występuje również Dominika Żukowska. Wszyscy członkowie zespołu to czynni żeglarze, autorzy książek oraz audycji telewizyjnych i radiowych o tematyce marynistycznej12. Stare Dzwony występowały na wszystkich krajowych oraz na najważniejszych zagranicznych festiwalach szantowych. W repertuarze znajdują się klasyczne szanty i pieśni kubryku zarówno w polskich tłumaczeniach, jak i w językach oryginalnych, a także współczesne, autorskie piosenki żeglarskie13.

Za pierwszy zespół szantowy w Polsce uznaje się powstały w latach 70. XX wieku Refpatent, z którego wywodzi się grupa Cztery Refy, założona w 1985 roku przez członków Akademickiego Klubu Żeglarskiego w Łodzi. W bogatym repertuarze znajdują się klasyczne szanty oraz stylizacje szantowe (wykonywane zwykle a cappella), pieśni wielorybnicze, ballady morskie, pieśni kubryku, pieśni o bitwach morskich oraz muzyka instrumentalna oparta na folklorze irlandzkim, szkockim, angielskim i bretońskim, którą w dawnych czasach wykonywano na pokładach żaglowców. Zespół wykorzystuje tylko instrumenty akustyczne, typowe dla muzyki szantowej: anglo-koncertinę, bodhran, drumlę, flażolety, gitarę, mandolinę, skrzypce. Obecnie do grupy należą: Izabela Puklewicz-Łuczak (skrzypce), Maciej Łuczak (gitara, śpiew), Wiktor Bartczak (flażolety, banjo, mandolina, gitara) oraz dwaj założyciele: Jerzy Ozaist (bodhran, śpiew) i Zbigniew Zakrzewski (drumla, śpiew)14. W 2019 roku zmarł pomysłodawca Refpatentu i Czterech Ref, Jerzy Rogacki, jeden z pionierów ruchu szantowego w Polsce, autor wielu artykułów o tematyce szantowej i marynistycznej, propagator kultury morskiej i żeglarstwa15.

Kolejnym zespołem, wykonującym głównie pieśni morskie a cappella bądź z towarzyszeniem gitar, są Ryczące Dwudziestki. Zespół został założony w 1983 roku przez grupę przyjaciół z I Drużyny Wodnej bytomskiego Hufca ZHP. Do repertuaru dołączały później ballady irlandzkie, współcześnie opracowane wersje tradycyjnych szant, piosenki autorskie oraz dziecięce, humorystyczne miniatury muzyki poważnej, a nawet muzyka gospel. Obecnie do zespołu należą: Wojciech Dudziński, Andrzej Marciniec, Bogdan Kuśka, Łukasz Drzewiecki oraz Andrzej Grzela, który w 2015 roku doznał udaru mózgu. Koledzy z grupy organizują regularnie różne akcje, mające na celu zbiórkę pieniędzy na jego rehabilitację, ale w pomoc włącza się całe środowisko szantowe w Polsce, dając koncerty charytatywne, a także nagrywając wydaną w 2016 roku przez Krakowską Fundację Żeglarstwa, Sportu i Turystyki „Hals” płytę „Bo to morze moje jest”, z której sprzedaży pieniądze są przekazywane na pomoc16.

W 1985 roku na Harcerskich Warsztatach Kultury Marynistycznej organizowanych przez Centrum Wychowania Morskiego i Wodnego w Gdyni powstał zespół Mechanicy Shanty. W repertuarze znajdowały się klasyczne szanty, wykonywane a cappella, ale pojawiły się również utwory z pogranicza irlandzkiego folku, bluegrassu i country17.

Największą część polskich zespołów wykonujących muzykę związaną z morzem stanowią grupy zajmujące się autorską piosenką żeglarską. Najstarsze z nich to: Zejman & Garkumpel, EKT Gdynia i Mietek Folk Olsztyn. Zespół Zejman & Garkumpel został założony w 1985 roku przez Mirosława Kowalewskiego (wokalista, gitarzysta, autor wielu piosenek) i Romana Wojciechowskiego18. EKT Gdynia została założona w 1986 roku przez Jana Wydrę, autora tekstów i muzyki do piosenek, a także wokalistę i gitarzystę. Instrumentarium zespołu (perkusja, gitara, gitara basowa) wpływa na jego rockowe brzmienie. Początkowo grupa była związana z piosenką turystyczną, później w repertuarze zaczęły dominować piosenki żeglarskie19. Mietek Folk Olsztyn to zespół powstały w 1988 roku, którego specjalnością są utwory autorskie opowiadające autentyczne wydarzenia z historii nowożytnego piractwa. W repertuarze znajdują sięrównież pieśni morskie, muzyka folkowa i punk-rockowa20.

Ciekawym zjawiskiem jest powstawanie podgatunków piosenki żeglarskiej, np. tzw. rocka marynistycznego (wykonywanego m.in. przez powstały w roku 2005 zespół Załoga Dr. Bryga)21 czy szant szuwarowo-bagiennych, czyli piosenek o tematyce żeglowania po jeziorach, głównie mazurskich (stworzonych przez nieistniejący już zespół Spinakery)22.

W Polsce oprócz zespołów szantowych, które stanowią zdecydowaną większość wykonawców sceny szantowej, działa kilku artystów solowych. Jednym z najpopularniejszych jest duet Andrzeja Koryckiego, członka zespołu Stare Dzwony, i Dominiki Żukowskiej. Wspólnie wykonują utwory autorskie, piosenkę żeglarską, tradycyjne pieśni o morzu oraz współczesne pieśni kubryku z akompaniamentem dwóch gitar, a czasem harmonijki ustnej. Ważną częścią repertuaru są również ballady rosyjskie Bułata Okudżawy, Włodzimierza Wysockiego i Żanny Biczewskiej, wykonywane przez nich w języku rosyjskim i w polskich tłumaczeniach23.

Są też artyści, których twórczość znacznie odbiega od repertuaru szantowego, ale stworzyli i wykonali kilka utworów z kategorii piosenki żeglarskiej. Do takich zespołów należy trio harmonijkowe Trio Con Brio. Grupa powstała w 1970 roku i koncertuje w Polsce i na świecie. Jest kilkukrotnym laureatem międzynarodowych konkursów gry na harmonijce ustnej24. W repertuarze znajdują się również szanty, z którymi zespół wystąpił wielokrotnie na krakowskim festiwalu Shanties25. Artystą związanym z żeglarstwem był też Krzysztof Klenczon, członek zespołu Czerwone Gitary. Napisał bardzo znane piosenki żeglarskie „10 w skali Beauforta” oraz „Port”26.

Środowisko szantowe w Polsce jest bardzo ze sobą zżyte – wykonawców łączą przyjacielskie relacje i niezwykła solidarność. Rocznie odbywa się około 50 wydarzeń szantowych – koncertów, festiwali, warsztatów marynistycznych, na których pojawia się nawet kilkutysięczna publiczność. Najwięcej tego typu spotkań ma miejsce latem. Wiele z nich odbywa się na Mazurach – w Giżycku, Sztynorcie, Węgorzewie. Każde większe

Marek Szurawski z synem Filipem,
Kubryk 2022
fot. T. Goliński

wydarzenie o charakterze żeglarskim jest połączone z koncertami szantowymi. Najważniejszymi i najstarszymi polskimi festiwalami szantowymi są: Festiwal Shanties w Krakowie, Szanty we Wrocławiu, Festiwal Kopyść, Kubryk oraz Wiatrak27.

Międzynarodowy Festiwal Piosenki Żeglarskiej „Shanties”, organizowany przez Krakowską Fundację Żeglarstwa, Sportu i Turystyki „Hals”, to jeden z najstarszych festiwali szantowych w Polsce oraz największych i najbardziej prestiżowych w Europie. Pierwsza edycja odbyła się w 1981 roku dzięki ludziom związanym z Młodzieżowym Klubem Morskim „Szkwał”. Występują na nim najpopularniejsze zespoły szantowe z Polski i zza granicy. Odbywa się co roku w lutym w Krakowie. Koncerty szantowe połączone są z konkursami, koncertami dla dzieci oraz imprezami towarzyszącymi, np. kiermaszami żeglarskimi, wystawami, pokazami filmów o tematyce żeglarskiej28.

Spotkania z Piosenką Żeglarską i Muzyką Folk – Szanty we Wrocławiu, organizowane przez Stowarzyszenie Nasze Miasto Wrocław, to jeden z najważniejszych i najstarszych polskich festiwali szantowych, odbywający się co roku we Wrocławiu na przełomie lutego i marca. W jego trakcie ma miejsce konkurs dla młodych wykonawców. Stałe hasło wydarzenia to Wrocław żąda dostępu do morza29.

Festiwal Piosenki Żeglarskiej Kopyść jest organizowany przez Akademicki Yacht Club Białystok. To najstarsze w Polsce wydarzenie o tematyce żeglarskiej. Odbywa się co roku w Białymstoku w kwietniu. Pierwsza edycja miała miejsce w 1979 roku. Koncerty szantowe są połączone z konkursem dla wykonawców klasycznych szant i współczesnych piosenek żeglarskich30.

Łódzkie Spotkania z Piosenką Żeglarską „Kubryk” są organizowane przez Łódzki Dom Kultury, Fundację Kubryk oraz zespół Cztery Refy. Odbywają się co roku w Łodzi w okolicach maja31.

Pływający Festiwal Piosenki Morskiej „Wiatrak” jest organizowany przez Miasto Świnoujście, Miejski Dom Kultury w Świnoujściu oraz Ośrodek Sportu i Rekreacji „Wyspiarz”. Odbywa się w sierpniu w ramach wydarzenia Sail Świnoujście. Część koncertów, zgodnie z nazwą, ma miejsce na pokładach żaglowców i promów32.

Pozostałe festiwale to m.in.: Port Pieśni Pracy (pierwszy festiwal szantowy w roku, odbywający się w styczniu w Tychach na Śląsku, organizowany przez Miejskie Centrum Kultury w Tychach oraz zespół Perły i Łotry)33, Ogólnopolski Festiwal Pieśni o Morzu (jest to festiwal chóralny, odbywający się co dwa lata w Wejherowie od 1966 roku, w konkursie mogą uczestniczyć amatorskie zespoły chóralne z całej Polski, wykonując program złożony

Dominika Żukowska, Andrzej Korycki i Marek Szurawski, Kubryk 2009
fot. T. Goliński

z pieśni o tematyce morskiej, marynistycznej oraz kaszubskiej34), Bałtycki Festiwal Piosenki Morskiej (odbywa się co roku w sezonie letnim w Gdyni, koncerty mają miejsce w różnych częściach miasta, m.in. na pokładzie żaglowca Dar Pomorza35), Ogólnopolski Festiwal Piosenki Żeglarskiej „EkoCypel” (odbywa się zwykle na początku sierpnia w Polańczyku nad Jeziorem Solińskim w Bieszczadach36), Dni Kultury Marynistycznej w Rzeszowie, Festiwal Piosenki Żeglarskiej Tratwa w Chorzowie, Ogólnopolskie Spotkania z Piosenką Żeglarską Rafa w Radomiu oraz Szanta Claus Festiwal w Poznaniu. W Kędzierzynie-Koźlu od lat odbywa się Wieczór Poezji Morskiej i Żeglarskiej Szantki. Jest to jedyne tego rodzaju wydarzenie w Polsce. Jedną z nowszych propozycji są spotkania Wielkich Żaglowców Czar, odbywające się w Szczecinie w Centrum Kultury Euroregionu Stara Rzeźnia. Polska fascynacja pieśnią morską i ogólnie pojętą kulturą marynistyczną przejawia się poprzez edukację muzyczną w tym zakresie. Obecnie liczba warsztatów nie jest tak duża jak kiedyś, ale kilka miejsc na mapie Polski oferuje takie spotkania, np. Ecce Homo XXI w Lublinie. Ważne dla propagowania wiedzy o kulturze marynistycznej są audycje radiowe, w których oprócz pogadanek na tematy morskie pojawiają się szantowe ilustracje muzyczne37.

Na świecie szanty traktuje się z wyjątkowym szacunkiem i wykonuje się je w taki sam sposób, w jaki były śpiewane na pokładach żaglowców w XIX wieku. Ruch szantowy jest kameralny. Koncerty odbywają się na wolnym powietrzu, zwykle w portach lub na nabrzeżach portowych i gromadzą maksymalnie kilkaset osób38.

To, co dzieje się w Polsce, można nazwać swego rodzaju fenomenem. W narodzie, który przez większą część swojej historii nie miał nic wspólnego z morzem, rozwija się środowisko obejmujące kilkadziesiąt wydarzeń o charakterze festiwalowym, konkursowym i warsztatowym oraz wiele zespołów i muzyków solowych wykonujących utwory związane z morzem i żeglarstwem39. Co ciekawe, mimo takich rozmiarów, ruch w Polsce ma raczej charakter alternatywny – mało jest informacji na ten temat w mediach. Marek Szurawski podaje możliwe powody takiego zainteresowania pieśnią szantową w Polsce, np.: powstające podczas słuchania i śpiewania szant wrażenie przywoływania postaci, zdarzeń i emocji sprzed wielu lat, poczucie wspólnoty towarzyszące wspólnemu śpiewaniu oraz, być może, swego rodzaju tęsknota za przygodami morskimi, których Polakom nie udało się nigdy przeżyć40. Natomiast Jerzy Rogacki widzi w tym szczególnym zjawisku mechanizm zbliżony do tego, który działa w przypadku muzyki disco polo. Ludzie od czasu do czasu potrzebują prostych rozrywek, piosenek i wpadającej w ucho melodii, np. przy ognisku41.

Współcześnie wykonawcy starają się dostosować muzykę do odbiorcy, aby zdobyć popularność i aprobatę na różnego rodzaju wydarzeniach. Muzycy wykonują utwory znane wszystkim od wielu lat i, aby dotrzeć do młodszej części widzów, zmieniają brzmienie i aranżację tradycyjnych pieśni morskich, dodając do instrumentarium keyboardy, gitary elektryczne, basowe i perkusję. Zespoły te często same określają się jako folk-rockowe lub punk-rockowe. W tym samym czasie działają pasjonaci klasycznych pieśni morskich i szant, którzy odkrywają je, tłumaczą, aranżują i wykonują w tradycyjny sposób. Jest ich jednak na rynku muzycznym mniej i dla przeciętnego odbiorcy, niezainteresowanego żeglarstwem, jego historią i tradycjami, a także dla młodzieży mogą być mniej atrakcyjni42.

Marek Szurawski zauważa, że starsze pokolenie, które przychodzi na wydarzenia o charakterze szantowym, przyprowadza swoje dzieci. Według niego wartość muzyczna tradycyjnej pieśni morskiej jest tak duża, że trudno będzie ją pominąć. Na pewno, choćby siłą rozpędu, będą odbywały się największe festiwale: w Krakowie, Świnoujściu, Białymstoku, Wrocławiu, Rzeszowie. Nie wiadomo natomiast, czy zainteresowanie pieśnią żeglarską będzie się rozwijało, czy raczej słabło43.

Joanna Kozioł

Tekst powstał na podstawie: Joanna Kozioł, Polska pieśń żeglarska w obiegu współczesnym. Próba charakterystyki gatunku, praca licencjacka napisana na Uniwersytecie Marii Curie-Skłodowskiej w Lublinie pod kierunkiem dr Agaty Kusto, Lublin 2021.

 

Bibliografia

Opracowania i źródła

Bałtycki Festiwal Piosenki Morskiej w Gdyni, Historia, [online], [dostęp: 31 maja 2021]: http://www.bfpm.webd.pl/historia.html
Cyfrowa Biblioteka Polskiej Piosenki, 10 w skali Beauforta, [online], [dostęp: 10 czerwca 2021]: https://bibliotekapiosenki.pl/utwory/10_w_skali_Beauforta/opis
Cztery Refy, Łódzkie spotkania z piosenką żeglarską Kubrykowe Klimaty – Historia Kubryku, [online], [dostęp: 31 maja 2021]: http://www.czteryrefy.pl/kubryk/
Cztery Refy, O zespole, [online], [dostęp: 5 czerwca 2021]: http://czteryrefy.pl/pl-fr0.html
EKT Gdynia, Kawałek historii, [online], [dostęp: 5 czerwca 2021]: http://ektgdynia.pl/index.php/o-nas/
Folk24.pl, Zmarł Jerzy Rogacki, [online], [dostęp: 5 czerwca 2021]: https://folk24.pl/wiesci/zmarl-jerzy-rogacki/
Kopyść, Kopyść 1979–2014, [online], [dostęp: 31 maja 2021]: https://www.kopysc.bialystok.pl/historia.html
Muzeum Narodowe Ziemi Przemyskiej w Przemyślu, XXI Ogólnopolski Festiwal Piosenki Żeglarskiej EkoCypel, [online], [dostęp: 31 maja 2021]: https://www.mnzp.pl/pl/node/1146
Rafa, Historia, [online], [dostęp: 5 czerwca 2021]: http://rafa.radom.pl/?Historia.
J. Rogacki, Początki. Szanty ’77 i ’78, „Żagle” 1998, nr 6.
J. Rogacki, Szantowanie po polsku, „Rejs” 1999, nr 3 (1).
Shanties, Archiwum Shanties, [online], [dostęp: 31 maja 2021]: https://www.shanties.pl/archiwum-shanties.html
Shanties, Historia Shanties, [online], [dostęp: 10 czerwca 2021]: http://www.shanties.krakow.pl/historia.php?co=shp&rok=1997
M. Siurawski, Szanty i szantymeni: Ludzie i pieśni dawnego pokładu, Kraków 1999.
swinoujskie.info, Wiatrak po raz 35. Rusza festiwal morskich opowieści, [online], [dostęp: 31 maja 2021]: https://www.swinoujskie.info/2019/08/14/wiatrak-po-raz-35-rusza-festiwal...
szanty.art.pl, Festiwale – Port Pieśni Pracy, [online], [dostęp: 31 maja 2021]: http://szanty.art.pl/festiwale/01.php
Szantymaniak.pl, Stare Dzwony – tradycyjne pieśni morza, [online], [dostęp: 5 czerwca 2021]: http://www.szantymaniak.pl/wykonawcy/stare-dzwony-1/
Szanty we Wrocławiu, Archiwum Spotkania z Piosenką Żeglarską i Muzyką Folk – Szanty we Wrocławiu, [online], [dostęp: 31 maja 2021]: http://www.szanty.com.pl/archiwum.php
M. Szurawski, Panował fajny entuzjazm – rozmowa z Markiem Siurawą Szurawskim, rozm. K. Piotrowski, [online], [dostęp: 25 maja 2021]: https://szanty24.pl/panowal-fajny-entuzjazm/
TawernaSkipperów.pl, Spinakery, [online], [dostęp: 9 czerwca 2021]: https://www.tawernaskipperow.pl/szanty/wykonawcy/spinakery/124
Tratwa, Historia Tratwy, [online], [dostęp: 5 czerwca 2021]: https://www.tratwa.hals.krakow.pl/historia-tratwy.html.
Trio Con Brio, O zespole, [online], [dostęp: 10 czerwca 2021]: http://www.trioconbrio.pl/o-zespole/
J. Wadowski, Pieśni spod żagli, Gdańsk 1989.
Wejherowskie Centrum Kultury, XXIV Ogólnopolski Festiwal Pieśni o Morzu, [online], [dostęp: 31 maja 2021]: https://www.wck.org.pl/archiwum/opis/4939xxiv-ogolnopolski-festiwal-pies...
Wywiad z Markiem Szurawskim przeprowadzony 15 czerwca 2021.

Audycje radiowe 
W. Ossowski, Historia polskiego folku, audycja radiowa z 17 października 2020.
W. Ossowski, Historia polskiego folku, audycja radiowa z 21 listopada 2020.

Strony internetowe
Mechanicy Shanty, http://www.mechanicy.szanty.pl/o_nas.html [dostęp: 5 czerwca 2021].
Mietek Folk Olsztyn, http://mietekfolk.pl/zespol/ [dostęp: 5 czerwca 2021].
Oficjalna strona Andrzeja Koryckiego i Dominiki Żukowskiej, https://korycki.com/ [dostęp: 9 czerwca 2021].
Ryczące Dwudziestki, http://www.ryczace20.pl/ [dostęp: 5 czerwca 2021].
Szanta Claus, http://szantaclaus.org/ [dostęp: 9 czerwca 2021].
Załoga Dr. Bryga, http://zalogadrbryga.pl/zespol [dostęp: 9 czerwca 2021].
Zejman & Garkumpel, https://zejman.com.pl/o_zespole/ [dostęp: 5 czerwca 2021].

1 M. Siurawski, Szanty i szantymeni: Ludzie i pieśni dawnego pokładu, Kraków 1999, s. 12–13.
2 Wywiad z Markiem Szurawskim przeprowadzony 15 czerwca 2021.
3 M. Siurawski, dz. cyt., s. 17.
4 Tamże, s. 292.
5 J. Wadowski, Pieśni spod żagli, Gdańsk 1989, s. 19–20.
6 M. Siurawski, dz. cyt., s. 370.
7 J. Rogacki, Początki. Szanty ’77 i ’78, „Żagle” 1998, nr 6, [online], [dostęp: 27 maja 2021]: http://czteryrefy.pl/pl-fr0.html
8 Wywiad z Markiem Szurawskim, dz. cyt.
9 M. Szurawski, Panował fajny entuzjazm – rozmowa z Markiem Siurawą Szurawskim, rozm. K. Piotrowski, [online], [dostęp: 25 maja 2021]: https://szanty24.pl/panowal-fajny-entuzjazm/
10 Wywiad z Markiem Szurawskim, dz. cyt.
11 W. Ossowski, Historia polskiego folku, audycja radiowa z 17 pa,dziernika 2020.
12 Tenże, Historia polskiego folku, audycja radiowa z 21 listopada 2020.
13 Szantymaniak.pl, Stare Dzwony – tradycyjne pieśni morza, [online], [dostęp: 5 czerwca 2021]: http://www.szantymaniak.pl/wykonawcy/stare-dzwony-1/
14 Cztery Refy, O zespole, [online], [dostęp: 5 czerwca 2021]: http://czteryrefy.pl/pl-fr0.html
15 Folk24.pl, Zmarł Jerzy Rogacki, [online], [dostęp: 5 czerwca 2021]: https://folk24.pl/wiesci/zmarl-jerzy-rogacki/
16 Ryczące Dwudziestki, http://www.ryczace20.pl/ [dostęp: 5 czerwca 2021].
17 Mechanicy Shanty, http://www.mechanicy.szanty.pl/o_nas.html [dostęp: 5 czerwca 2021].
18 Zejman & Garkumpel, https://zejman.com.pl/o_zespole/ [dostęp: 5 czerwca 2021].
19 EKT Gdynia, Kawałek historii, [online], [dostęp: 5 czerwca 2021]: http://ektgdynia.pl/index.php/o-nas/
20 Mietek Folk Olsztyn, http://mietekfolk.pl/zespol/ [dostęp: 5 czerwca 2021].
21 Załoga Dr. Bryga, http://zalogadrbryga.pl/zespol [dostęp: 9 czerwca 2021].
22 TawernaSkipperów.pl, Spinakery, [online], [dostęp: 9 czerwca 2021]: https://www.tawernaskipperow.pl/szanty/wykonawcy/spinakery/124
23 Oficjalna strona Andrzeja Koryckiego i Dominiki Żukowskiej, https://korycki.com/ [dostęp: 9 czerwca 2021].
24 Trio Con Brio, O zespole, [online], [dostęp: 10 czerwca 2021]: http://www.trioconbrio.pl/o-zespole/
25 Shanties, Historia Shanties, [online], [dostęp: 10 czerwca 2021]: http://www.shanties.krakow.pl/historia.php?co=shp&rok=1997
26 Cyfrowa Biblioteka Polskiej Piosenki, 10 w skali Beauforta, [online], [dostęp: 10 czerwca 2021]: https://bibliotekapiosenki.pl/utwory/10_w_skali_Beauforta/opis
27 Wywiad z Markiem Szurawskim, dz. cyt.
28 Shanties, Archiwum Shanties, [online], [dostęp: 31 maja 2021]: https://www.shanties.pl/archiwum-shanties.html
29 Szanty we Wrocławiu, Archiwum Spotkania z Piosenką Żeglarską i Muzyką Folk – Szanty we Wrocławiu, [online], [dostęp: 31 maja 2021]: http://www.szanty.com.pl/archiwum.php
30 Kopyść, Kopyść 1979–2014, [online], [dostęp: 31 maja 2021]: https://www.kopysc.bialystok.pl/historia.html
31 Cztery Refy, Łódzkie spotkania z piosenką żeglarską Kubrykowe Klimaty – Historia Kubryku, [online], [dostęp: 31 maja 2021]: http://www.czteryrefy.pl/kubryk/
32 swinoujskie.info, Wiatrak po raz 35. Rusza festiwal morskich opowieści, [online], [dostęp: 31 maja 2021]: https://www.swinoujskie.info/2019/08/14/wiatrak-po-raz-35-rusza-festiwal...
33 szanty.art.pl, Festiwale – Port Pieśni Pracy, [online], [dostęp: 31 maja 2021]: http://szanty.art.pl/festiwale/01.php
34 Wejherowskie Centrum Kultury, XXIV Ogólnopolski Festiwal Pieśni o Morzu, [online], [dostęp: 31 maja 2021]: https://www.wck.org.pl/archiwum/opis/4939-xxiv-ogolnopolski-festiwal-pie...
35 Bałtycki Festiwal Piosenki Morskiej w Gdyni, Historia, [online], [dostęp: 31 maja 2021]: http://www.bfpm.webd.pl/historia.html
36 Muzeum Narodowe Ziemi Przemyskiej w Przemyślu, XXI Ogólnopolski Festiwal Piosenki Żeglarskiej EkoCypel, [online], [dostęp: 31 maja 2021]: https://www.mnzp.pl/pl/node/1146
37 Wywiad z Markiem Szurawskim, dz. cyt.
38 M. Siurawski, dz. cyt., s. 372.
39 Wywiad z Markiem Szurawskim, dz. cyt.
40 M. Siurawski, dz. cyt., s. 371.
41 J. Rogacki, Szantowanie po polsku, „Rejs” 1999, nr 30(1), [online], [dostęp: 27 maja 2021]: http://czteryrefy.pl/pl-fr0.html
42 Tamże.
43 Wywiad z Markiem Szurawskim, dz. cyt.

 

 

Opracowanie i korekta na stronie internetowej: Wiktoria Kaczmarczyk 

Skrót artykułu: 

Współcześnie termin szanta kojarzy się z każdą piosenką o tematyce morskiej. Pierwotnie jednak nazywano tak marynarskie zespołowe pieśni pracy. Wyznaczały one rytm, w którym załoga żaglowca mogła synchronicznie używać swojej siły, np. podczas podnoszenia kilkutonowej kotwicy. Wspólna, równomierna praca grupy żeglarzy wymagająca ogromnego wysiłku nie byłaby możliwa, gdyby nie pojawienie się szanty.

fot. T. Goliński: Dominika Żukowska, Andrzej Korycki i Marek Szurawski, Kubryk 2009

Dział: 

Dodaj komentarz!