
Małgorzata Wielgosz
Didgeridoo to tradycyjny instrument pochodzący z Australii, wykorzystywany przez Aborygenów przy obrzędach religijnych.
Specyfika sakralnego instru- mentu Aborygenów
Ma postać drewnianej trąby, która może zostać naturalnie wygryziona przez termity, a w naszych warunkach – przez korniki. Częściej jednakże powstaje poprzez ręczne lub mechaniczne drążenie. Instrument na problemy z chrapaniem Podstawowym wydobywanym z instrumentu dźwiękiem jest dron. Można też zagrać na nim dźwięki oparte na samogłoskach oraz spółgłoskach, a nawet naśladujące zwierzęta, np. ptaka kookaburra (którego umieszczano zresztą na australijskich monetach uncjach) czy psa dingo. Ponadto muzyk może osiągać modulacje dźwięków podstawowych. Ważny jest przy tym oddech kołowy, wydobycie sylab do tworzenia rytmów.
Popularność didgeridoo
W kulturze Aborygenów każdej ceremonii towarzyszą muzyka, pieśni i tańce. Na akompaniament muzyczny składa się dość proste instrumentarium: przede wszystkim basowe buczenie boskiego ryczywołu – warkotki, suchy rytm uderzających o siebie zdobionych bumerangów lub pałeczek tanecznych i głos didgeridoo – tuby sporządzonej z wydrążonej gałęzi drzewa, która wydaje głos przodka totemicznego i ma charakter sakralny. Dźwięków didgeridoo Aborygeni używają także jako akompaniamentu do tańca. W tradycyjnych aborygeńskich ceremoniach mogą na nim grać tylko mężczyźni. W Lublinie w grze na tym instrumencie specjalizuje się Maciej Lubaś, który również potrafi go stworzyć z kawałka drewna. Gra na didgeridoo będzie się rozwijała, dopóki będzie rosnąć zainteresowanie egzotyką, w tym kulturą rdzennych mieszkańców Australii. Równocześnie mnożą się starania samych Aborygenów o zachowanie dawnej tradycji i autentycznej sztuki pierwotnych mieszkańców kontynentu.
Didgeridoo a chrapanie
Badacze stwierdzili pozytywny wpływ nauki i praktyki gry na didgeridoo na problemy z chrapaniem i niedotlenieniem podczas snu. Jest to spowodowane wzmocnieniem muskulatury górnych dróg oddechowych, przez co zmniejsza się ich tendencja do zamykania się. Wzmocnienie jest obserwowane wyraźnie, gdy grający opanował technikę oddechu cyrkulacyjnego, polegającą na równoczesnym dmuchaniu powietrzem z ust i wciąganiu go do płuc przez nos. Używając tej techniki, dobry muzyk może nieustannie grać jeden modulowany dźwięk tak długo, jak tylko chce, a chce się słuchać tych relaksacyjnych i oryginalnych brzmień jak najdłużej.
Redakcja na stronie Julia Wolny, studentka e-edytorstwa i technik redakcyjnych.
Ile jest pór roku? Większość z nas odpowie, że cztery. Aborygeni stosowali jednak inne podziały, wynikające z odmienności warunków klimatycznych na ich kontynencie i życiowych doświadczeń. Zazwyczaj mówili o sześciu porach roku. Tak bardzo związani z rytmem przyrody, stworzyli instrument oddający ten stan ducha. To urozmaicone instrumentarium sprawiło, że magia odgrywała ogromną rolę w życiu Aborygenów i to we wszystkich jego sferach.
fot. jkb (Wikimedia): Wykonawca z didgeridoo na przystani w Sydney