Ece Seçkin „Spektrum”, Godofe Keios „Promaneta (Meia do Phoder e Crónicas Adjacentes)”

Ece Seçkin „Spektrum” 2025, DMC & EMC

    Od 2012 roku, gdy ukazała się pierwsza EP-ka tureckiej pieśniarki etnopopowej Ece Seçkin, minęło już trochę czasu, ale doczekaliśmy się pierwszego oficjalnego LP artystki, co w dzisiejszych internetowych czasach nie jest już tak oczywiste, jak jeszcze kilkanaście lat temu. Urodzona w Ece, w dzieciństwie odebrała wykształcenie muzyczne najpierw od matki pianistki, a następnie w szkole muzycznej. Dziś jest wyróżniającą się na tureckiej scenie piosenkarką z rozpoznawalnym głosem. 4 kwietnia tego roku ujrzał światło dzienne album „Spektrum” zawierający osiem kawałków utrzymanych w stylistyce od etnopopu po łagodne electro i jest tylko formalnym debiutem płytowym, ponieważ wcześniej były już 3 EP-ki i całkiem sporo singli na YouTubie, w tym nagrane w duetach z uznanymi tureckimi muzykami Ozanem Doğulu, Sinanem Akçılem i Sinanem Cecelim. Album rozpoczyna się utworem „Kör”, łączącym stylistykę etnopopu z krain orientalnych ze współczesnym dance z wysokiej półki. Swoją drogą to tytuł idealny na początek (po angielsku: „Run”) i pełniący na płycie funkcję intro. Następny „Lambalar” (wsparty teledyskiem nakręconym w 2024 roku) nieco przyspiesza tempo i jest typowym dla tanecznych brzmień tureckich, ale niesztampowym kawałkiem zgrabnie łączącym etno z eurodance. Kolejny „Atmıyor Nabzım” to odbicie w stronę bliższą bitów w klimacie J.Lo czy wręcz Karaibów, ale z wyraźną turecką okrasą. Na teledyski załapał się jeszcze najbardziej etnobrzmieniowy i balladowy „Kör Bıçak” (przedostatni na płycie), kawałek, który jest kwintesencją współczesnego tureckiego etnopopu z wyraźnie wyczuwalną nutką rocka i na swój sposób dziedzictwa muzycznego Erkina Koraya. Pozostałe utwory („Yanısin”, „Pırlanta” – tu w duecie z raperką Yase, „Bikini Party” i kończący krążek „Yıazik Etme”) łapią się w widełki brzmieniowe albumu. Całość stanowi przekrój tego, co Ece serwuje fanom na żywo i w różnych serwisach streamingowych. Płyta „Spektrum” wraz z promującymi ją teledyskami jest bardzo dobrym przykładem tego, jak wygląda w realu dzisiejsza scena etnopopowa nie tylko ze Stambułu i jak wielki wpływ ma na brzmienia tego typu w regionie od Rumunii oraz krajów byłej Jugosławii aż po Kaukaz i Kazachstan.

VZ

Godofe Keios „Promaneta (Meia do Phoder e Crónicas Adjacentes)” 2025, Godofe Keios

Historia portugalskiej formacji Godofe Keios zaczęła się w 1999 roku w miejscowości  Évora. Ten folkmetalowy sekstet od tamtej pory wydał całkiem sporo demówek i nagrań z koncertów oraz trzy oficjalne długograje, łącznie z najnowszym, na który trzeba było poczekać od 2017 roku do 16 lutego 2025. Tytuł albumu „Promaneta (Meia do Phoder e Crónicas Adjacentes)” stoi w pewnej opozycji do długości kawałków, z których najdłuższy, „The Svenissey”, ma 3 minuty 38 sekund (za to ma najkrótszy tytuł). Niemniej ten album jest bardzo dynamiczny, w każdym z utworów łączą się motywy folkowe z różnymi odmianami brzmień metalowych od heavy a’la Iron Maiden i patetycznej prostoty (w dobrym słowa znaczeniu) wczesnego Manowar po black/death i gothic z elementami szeroko rozumianego shanties-rock. Podobnie jest z wokalami – od wściekłych growli po tak zwane „epickie” wokalizy obu gitarzystów. Proporcje między balladami a „naparzaniem” są tu bardzo dobrze dobrane. Warstwa liryczna jest po portugalsku i angielsku. Jak zespół twierdzi, brzmienia oscylują wokół „The lore and the world of Raiktapartah”. W sumie te jedenaście kawałków (łącznie z intro) to nie jest jakaś folkmetalowa ekstraklasa, ale za to jest tu pełen przekrój tego, co można znaleźć w lidze regionalnej, a niedoskonałości własnej roboty masteringu i podziemno-garażowego brzmienia zostały nadrobione serduchem, zaangażowaniem, pasją i dystansem do własnej twórczości. Kawałki są niebanalne i przemyślane. I zagrane porządnie! Poza tym nieczęsto docierają do nas folkmetalowe brzmienia z (w sumie) nie aż tak odległej Portugalii, więc warto docenić wysiłek takich kapel jak Godofe Keios. Zespół udostępnił cały materiał na swoim profilu na bandcampie, podobnie uczynił youtube’owy kanał MetalPortuguês TV.

VZ

Redakcja na stronie Julia Wolny, studentka e-edytorstwa i technik redakcyjnych.